भोलि !!! कस्लाई के थाहा !!

आज मात्रै हो,
भोलि संगै, हुने छैन,
तिमिसंग रिसाउन !!
आऊ, संगै बस,
यस्तो क्षण, आउने छैन,
यी पल फेरी बिताउन !!!

तिमीले सोचेजस्तै, के भर यहाँ हुदैन कि
पर्खि बस्नु मात्रै, आशा पुरा हुदैन कि !!
उठ, साथ देउ
तिमि बिना, एक्लो छु म
नदेउ नयन, भिजाउन !!
आज, मात्रै हो,
भोलि संगै, हुने छैन,
तिमिसंग रिसाउन !!!

जिदगी यस्तै रैछ, जे हुनु छ भै हाल्छ,
छोड, सोच्न तिमि, रमाएरै यी पल जान्छ !!
समाऊ, हात मेरो,
एकपल मलाई, नछोड्नु है
मन को भारी बिसाउन !!
आज, मात्रै हो,
भोलि संगै, हुने छैन,
तिमिसंग रिसाउन !!!

कल्पनामा डुब्नुभन्दा वर्तमानमा बाँची हेर
त्यो मुटुका ढुकढुकी, यो मनसंग साटी हेर !!
बोल, एक दुइ शब्द,
खोज्दै छु म, ति शब्दमा
भावनालाई मिसाउन !!
आज, मात्रै हो,
भोलि संगै, हुने छैन,
तिमिसंग रिसाउन !!!

मुना, तिम्रो मदन तिमीलाई खोज्दै छ
दिन रात हर घडी तिमीलाई सोच्दै छ
बिन्ति, यति निस्टुरी नभईदेउ प्रिय,
तिर्सना मेरो मन मुटु पोल्दै छ !!

You- My Life

Tears in your eyes, that I never wished
Sadness made for you? I don really think
I just wanna see your face, wid smile everyday
Coz u r like an angel to me, far miles away !!

Waking up in early morning, wid u in my mind
Everything looks so special n wonderful the time
You're the one who makes each day beautiful
n every night I think about u, looking at the moon !!

Your eyes staring at me, thats what i always feel
sharing wid u every moment, that i had ever been
Whenever i feel that troubles, are all around here
I found myself more stronger, thinking u out there !!

Sorry if I get u wrong and hurt u any time
Sorry if i bored u ever, with nonsense of mine,
You will always be wid me, walking by my side
Lightening the dark road and making it so bright !!

मैले लेख्नै बिर्सेछु !

मन भरि कुरा खेल्छन
आँखा भरि सम्झनाहरु
अनि आउछ तनमा जाँगर
भावनालाई कोर्ने
सफा कागजमा स्मृतिहरू बटुल्ने
तर
समाउछु कलम जब
हुन्छ दिमाग सुन्य सुन्य
चल्दैनन् यी हातहरु
र सोच्छु
ला ! मैले लेख्नै बिर्सेछु !!

दोधार मा परेको छु
मेरो कलमले लेख्न छाड्यो
या मैले कलम समाउन जानिन
बर्षौ बित्यो त्यो कागज
अझै पनि भर्न सकिन
जस्तो थियो तेस्तै छ त्यो
मेरो मन मात्र धमिलिएछ
म बदलिए या मेरो सोच
खै अड्कल गर्ने सकिन
या कतै
मैले सोच्नै त भुलिन ??

समय बद्लिसक्यो
देश भेष उस्तै रहेन
आफ्ना सबै पराइ भए
पराइ कोहि आफ्नो भएन
तिता मिठा यथार्थ छन्
म छु कागज छ मेरो कलम छ
तथापी मेरो लेख बन्न सकेन
मेरो कलम चल्न सकेन
खै के हो
मेरो कलमले मलाई चिनेन
या मैले मेरो कलम चिन्न सकिन !!

बिलौना को संग गरु
न त रुने कुरा हो यो
लाग्थ्यो लेख्नै जन्माएथे
त्यो केवल एउटा भ्रम भयो
प्रश्नका ति नानाभाती
ज्वारभाटा चलिरहेछ
विश्वास कसो गरि गरूँ
दिने केहि जवाफ छैन
खोक्रिसकें आफै भित्र
बास्तबिकता स्वीकार्दैछु
हो साच्चिकै
मैले लेख्नै बिर्सेछु !
मैले लेख्नै बिर्सेछु !!

किताब

मेरो किताब भित्र
कति राम्रो चित्र
यहि किताब पढेर
बन्छौ हामी मित्र !

मेरो किताबले नै
दिन्छ मलाइ ज्ञान्
यहि किताब पढेर
बन्छु स्वाभिमान !

यिनै किताबका
शब्दहरु पढि
ठुला-ठुला मान्छे
बन्छु म पनि !

सबै भन्द ठुलो कुरा
शिक्षा नै हुन्छ
शिक्षा बिना हाम्रो जीवन
अन्धकार हुन्छ !

शिक्षा नै हो हाम्रो
जीवन को आधार
शिक्षा बिना चल्दैन
यो सन्सार !!

..................my first ever poem :)

You- The One and Only

tolerating all my noncense
I know that’s not easy
n finding time for me
even in d time of such busy!!

baby u r like an angel for me
don knw where I got u
I really don do anything
thinking nothing but u !!

u r d reason for me
that I smile in all alone
n u r who inspire me
for everything I had done !!

to be wid u dear
that’s d only my dream
n I want u in my life
no matter how difficult it seems !!

thank u so much for everything
though it wont b ever enough
being a part of my life
wid never ending care and love !!

loving, thinking and dreaming u
that’s what all I do dear
n wanna be wid u ever
without any fear !!!

सपना र यथार्थ

हिजो सम्म

भविस्य सुनौलो लाग्थ्यो

उचाइमा पुग्ने संकल्प थियो

विजय सुनिस्चित ठान्थ्येँ !!!


संसार जित्ने शाहस लिइ,

मनभरी उत्साह भरेर

अनि काँधमा जाँगर बोकेर

गन्तव्य पथमा लम्किदै गर्दा


भविस्य को चमक हराउँदै गयो

उकालिहरु झनै कठिन बन्दै गए

कोशिश अाफैमा डगमगाउन थाल्याे

अनि पराजय को डर ले गलाउदै लग्यो


यताकता झिनो आस बाकी थियोे

सपना मरिसकेको थिएन

अठोट टुटेर गएन

र म फगत प्रयत्नमा जुटिरहेँ


अपसोच

आज आशाको दिप जलेको छैन

जीतको उल्लास छाएको छैन

न जोस छ न त सोच नै


त्यसैले त

भबिस्य धमिलो भो

आत्मबल बिलाइ गयो

असफलताको दाग लाग्यो

अनि

सपना आखिर सपना नै रह्यो !!!

चाहना

एक दुई शब्द हजुरसङ्ग बोल्न पाए हुन्थ्यो
बाधिएको मनको गाँठाे खोल्न पाए हुन्थ्यो
हजुरको त्यो मुस्कानको बानी परिसकेछ
लुकाएको मनको कुरा चोर्न पाए हुन्थ्यो !!!

सम्बन्ध जे थियो हाम्रो अति सुन्दर थियो
त्यस्तो अटुट आत्मियता के त्यसै टुटि दियो ?
रिसाएर घुर्की देखाइ नबोलेरै बस्ने हजुर
के गर्दै छ मेरो राजा सुन्न पाए हुन्थ्यो !!!

ससाना ती प्रतेक क्षण साटिएका हामी बिचमा
बसेका छन सम्झना ती प्रगाढ बनी मस्तिष्कमा
नहुनु जो थियो तर गल्ती भइ सकेपनी
एकअर्का लाई बुझी अघि सर्न पाए हुन्थ्यो !!!

प्रेम, सम्मान हजुर प्रती सदा रहिरहनेछ
हजुरलाई सधैं सुखी ,खुसी देख्न पाएपुग्छ
दुखाइ त्यो कोमल हृदय ठुलो भुल गरे हजुर
जस्तोसुकै सजाय नै भोग्न पाए हुन्थ्यो !!!

हँसिलो त्यो जीवन रहोस् सफलताको साथ
नझरोस अाँशु कहिले निश्चल आँखा बाट
कमि रह्यो बुझाइको सायद हाम्रो सम्बन्धमा
सन्चै त हो नि हजुर सोध्न पाए हुन्थ्यो
हराएको नाता फेरि खोज्न पाए हुन्थ्यो !!!

सम्बन्ध

त्यो दिन हजुर को गाँउ  मेरो बाबा वा अन्कल पनि जान सक्नुहुन्थ्यो, म आफै गए पनि हजुर लाई नभनी जान सक्थे । हजुर को बृज कोर्स को क्लास त्यो दिन नहुन पनि त सक्थ्यो । मैले हजुर लाई फोन गर्नु , हजुर को पोखरा आउने काम पर्नु अनि हामी सङै जानू । त्यो दिन म फर्कने बेला मा नै पानी र असिना पर्नु पर्ने अनि गाडी छुट्नु पर्ने ।
म हजुर को घर मा नबसेर अरु कसैको घर मा पनि त बस्न सक्थे होला। प्राय गाउँ को सबैलाइ सानै देखि खाना बनाउन आउँछ हजुरलाई पनि आउन सक्थ्यो या त्यो दिन खाना झुक्किएर मिठो पनि त हुन सक्थ्यो । दाल बनाउदा कूकर मा नून पानी मसाला सङ्ग दाल पनि त नबिर्सिकन राख्न सकिन्थ्यो हैन र ??
त्यो रात बत्ती जानू , ठुलो पानी पर्नु , हामी गफ नगरिकन पनि त सुत्न सक्थेउ । मैले जोक्स नभन्न नि सक्थे अनि डायरी नै किन चहिएको होला लेख्न लाई अझै जान्ने भयर के के बनाउनु परेको।
म थोरै बोलेको भए , चाहिने नचाहिने प्रश्न नसोधेको भए ।
हजुर हरु पनि त मेरो कुरालाइ वास्ता नगर्नु पर्ने।
चाखलाग्दो गरेर नसुन्नु पर्ने। बकवास लागेर निन्द्रा लाग्यो भनेर जान पनि त सक्नुहुन्थ्यो। बत्ति आएर टिभि पनि त हेर्न सक्ने थियौं ।
मलाइ गुलाफ मनपर्छ भनेर मैले भन्नू अनि ठुलो बाबा को मा जादा सधै गुलाफ टिपेर लान्छु भनेर सुनाउनु । म जाने बेलामा हजुर ले त्यो कलिलो गुलाफ टिपेर दिनु ।
हजुर को घर मा गुलाफ नहुन पनि त सक्थ्यो वा एउटा भन्दा धेरै पनि त हुन सक्थ्यो। मैले त्यति भने भन्दैमा हजुर ले त्यो फूल नटिप्नु पर्ने त्यो कोपिला लाई फक्रन दिनु पर्ने ।
त्यो दिन म नगएको भए हामी भेट्ने थिएनौ होला , 
बस नछुटेेको भए म त्यहाँ बस्थिन होला, अरुको घर मा बसेको भए हजुर ले बनाएको खाना खाने थिइन होला, ठुलो पानी नपरेको भए सङ्गै कुरा गरेर बस्थेनौ होला, मैले डायरीमा नलेखेको भए हजुर ले छिटो सबै कुरा भुल्नु हुन्थ्यो होला, गुलाफ को कुरा नगरेको भए हजुर ले बिचरा कोमल गुलाफ चुडाउनु हुन्नथ्यो होला।
हजुर र म , हामी सायद त्यो दिन को उपज हौं त्यो साझ को उपज हौं । हामी हामी नभएर अर्कै हुने थियौ होला, खै हामिले त्यो पल बनायौ या त्यो पल ले हामी बन्यौ । त्यो खाना ले मलाई लुरे बनायो , त्यो पानी ले हजुर लाई काली बनायो त्यो जोक्स ले हजुर लाई स्टुपिड बनायो त्यो गुलाफ ले मलाइ निर्दइ बनायो।
त्यो दिन नभएको भए त्यो पानी नभएको भए त्यो खाना नभएको भए त्यो गुलाब नभएको भए आज हामी हुने थियनौ , मुसा मुसी हुने थियनन , रिस हुने थिएन प्रेम हुने थिएन चिन्ता हुने थिएन यो सम्बन्ध हुने थिएन , रुवाइ हुने थिएन , घुर्की हुने थिएन, लडाइँ हुने थिएन , फकाइ हुने थिएन, मुस्कान हुने थिएन , हासो हुने थिएन , याद हुने थिएन ।
त्यो दिन त्यो पानी त्यो असिना त्यो खाना के सबै संयोग मात्र हुन् त ? म त्यहाँ नगएको भए, पानी नपरेको भए म नबसेको भए के हाम्रो अतीत यस्तै सुन्दर हुन्थ्यो होला र ? हाम्रो मित्रता यति गाढा हुन्थ्यो होला र ? यो स्नेह यो प्रेम यति धेरै प्रगाढ बन्थ्यो होला र ?

अनुरोध

माया प्रेमका गीतहरु नलेख्न भन्दिनु 
मिलनका सपनाहरु नदेख्न भन्दिनु 
हुरिसङ्गै बढारिदै धेरै  टाढा पुगेछु म 
अाउने छैन, मेराे बाटाे नहेर्न भन्दिनु !! 

कालाे बादल शिरमाथि, अन्धकार छाएको  छ 
देख्ने सुन्ने काेहि छैन, शुन्यताले खाएको छ 
सम्झि मलाई उनी त्यहाँ रुदै रुदै बस्लिन फेरि 
मेराे निम्ति माेति दाना नखसाल्न भन्दिनु 
फर्कि अाउने झुटाे अाशा नसङ्गाल्न भन्दिनु !!   

अाकाङ्क्षा ती मनभित्रका नफक्रिदै झर्ने भए  
कल्पनाका रङ्गिन सन्सार अाशै अाशमा मर्ने भए 
छाेटाे साथ लामो यात्रा भाग्य मेराे खाेटाे रैछ  
बिर्सिदिनु मलाई कतै नखाेज्न भन्दिनु 
मसङ्ग का याद हरु नसाेच्न भन्दिनु !!   

म छैन त के भाे त्यहाँ, अनगिन्ति भेटिनेछन 
म बिनाका पलहरु अझै सुन्दर देखिनेछन 
यस्तै भयाे हाम्रो साथ त्यहि पुगि छुट्नु रैछ  
मलाई कुरि अाफ्नाे जीवन नराेक्न भन्दिनु 
एक्लै छाडि किन गयाै, नसाेध्न भन्दिनु !!   

माया प्रेमका गीतहरु नलेख्न भन्दिनु 
मिलनका सपनाहरु नदेख्न भन्दिनु !!

Affection

I m winging I am flying
So high Up in d sky
Wid ur smiling face
All over my mind,,  

I am falling I am sinking 
Very deep 
In d depth of ur eyes 
Where I can see 
Wonderful dreams  
Of you n mine ,,  

I am feeling I am thinking  
Every single time  
All about you 
Warmth in your lips 
And Beauty in your smile  

I am waiting I am dreaming 
To hold u in my arms 
So tight 
make u feel my love 
Wid d new chapter of our life !!!