मुना, तिम्रो मदन तिमीलाई खोज्दै छ
दिन रात हर घडी तिमीलाई सोच्दै छ
बिन्ति, यति निस्टुरी नभईदेउ प्रिय,
तिर्सना मेरो मन मुटु पोल्दै छ !!

You- My Life

Tears in your eyes, that I never wished
Sadness made for you? I don really think
I just wanna see your face, wid smile everyday
Coz u r like an angel to me, far miles away !!

Waking up in early morning, wid u in my mind
Everything looks so special n wonderful the time
You're the one who makes each day beautiful
n every night I think about u, looking at the moon !!

Your eyes staring at me, thats what i always feel
sharing wid u every moment, that i had ever been
Whenever i feel that troubles, are all around here
I found myself more stronger, thinking u out there !!

Sorry if I get u wrong and hurt u any time
Sorry if i bored u ever, with nonsense of mine,
You will always be wid me, walking by my side
Lightening the dark road and making it so bright !!

मैले लेख्नै बिर्सेछु !

मन भरि कुरा खेल्छन
आँखा भरि सम्झनाहरु
अनि आउछ तनमा जाँगर
भावनालाई कोर्ने
सफा कागजमा स्मृतिहरू बटुल्ने
तर
समाउछु कलम जब
हुन्छ दिमाग सुन्य सुन्य
चल्दैनन् यी हातहरु
र सोच्छु
ला ! मैले लेख्नै बिर्सेछु !!

दोधार मा परेको छु
मेरो कलमले लेख्न छाड्यो
या मैले कलम समाउन जानिन
बर्षौ बित्यो त्यो कागज
अझै पनि भर्न सकिन
जस्तो थियो तेस्तै छ त्यो
मेरो मन मात्र धमिलिएछ
म बदलिए या मेरो सोच
खै अड्कल गर्ने सकिन
या कतै
मैले सोच्नै त भुलिन ??

समय बद्लिसक्यो
देश भेष उस्तै रहेन
आफ्ना सबै पराइ भए
पराइ कोहि आफ्नो भएन
तिता मिठा यथार्थ छन्
म छु कागज छ मेरो कलम छ
तथापी मेरो लेख बन्न सकेन
मेरो कलम चल्न सकेन
खै के हो
मेरो कलमले मलाई चिनेन
या मैले मेरो कलम चिन्न सकिन !!

बिलौना को संग गरु
न त रुने कुरा हो यो
लाग्थ्यो लेख्नै जन्माएथे
त्यो केवल एउटा भ्रम भयो
प्रश्नका ति नानाभाती
ज्वारभाटा चलिरहेछ
विश्वास कसो गरि गरूँ
दिने केहि जवाफ छैन
खोक्रिसकें आफै भित्र
बास्तबिकता स्वीकार्दैछु
हो साच्चिकै
मैले लेख्नै बिर्सेछु !
मैले लेख्नै बिर्सेछु !!