भोलि को अठोट

बिहानको चियाको चुस्की संगै
सपनाका टुक्राटाक्रीहरु  संगाल्दै
सोच्छु, हिजो राति सुत्ने बेलाको मेरो प्रतिज्ञा
आज देखि केहि गर्छु भन्ने सोच
जोस जाँगर ल्याउने अठोट , के भो ?
खै, सायद आज गर्न सकिन्न कि ?
हैन, भोलिबाट चाही पक्कै सुरु गर्छु  !!

प्रतेक रात जब बिस्तरामा पुग्छु
निन्द्रा को तन्द्रामा पुग्नु अघि
दिमागमा एउटै प्रश्न जन्मन्छ
आजको उपलब्धि के भो ?
र प्राय सधै उत्तर एउटै भेटिन्छ
एक दिन बुढो भैयो !!

जवाफ संगसंगै दिमागमा जोर पर्छ
थकित शरीर निदाउन खोज्छ
तर दिमागले अर्को प्रश्न गर्छ
व्यर्थको जिन्दगि कति जिउने
हो प्रश्न मात्र जन्मन्छ
तर जवाफ भेटिन्न
गर्ने त गर्ने तर के गर्ने ?

तब सम्झिन्छु बाल्यकाल देखिको सपना
एउटा सफल जिन्दगि, सुखी परिवार
शान, मान , बैभव र सम्वृद्धि
अनि लाग्छ, म केहि गर्नै जन्मेको हो
सामर्थ्य पनि छ म मा
अनि एउटा दृढ अठोट गर्छु

आदेश दिन्छु आफैलाई
अनि बिश्वस्त हुन्छु
भोलि नया भोलि हुनेछ
एउटा सुरुवात हुनेछ
गन्तब्य तर्फको बाटोमा
मेरो पहिले पाइला हुनेछ
अनि सपना साकार हुनेछ  !!

तर फेरी ,भोलि बिहानको चियाको चुस्की संगै
सपनाका टुक्राटाक्री लाइ संगाल्दै
सोच्छु, हिजो राति सुत्ने बेलाको मेरो प्रतिज्ञा
अनि फेरी लाग्छ ,,,
खै, सायद आज गर्न सकिन्न कि ?
हैन, भोलि बाट चाही पक्कै सुरु गर्छु  !!

म के चाहान्छु ?

म चाहान्छु,
रात रंगीन होस्
अनि दिन सुनौलो
मन चंगा आकाशमा
कैले बादल माथि उडिरहेको
कैले झरी संगै बर्सिरहेको
सप्तरंगी इन्द्रेणी झैँ
ओठमा मुस्कान छछल्कि रहेको !!!

म चाहान्छु,
सपना यथार्थ होस्
वा यथार्थ सपना झैँ बनोस
देख्न सकिने भबिस्य
फेर्न  सकिने बिगत
सुन्दर वर्तमान, सार्थक जीवन
समयको छोटो अध्याय, छोटो कहानी
खुसीको संसार हाम्रो अनि सफल हामी !!!

म चाहान्छु,
एउटा यस्तो साथी भेटियोस
जिबन साथी भेटियोस
जो संग यात्रा सहज बनोस
बाटो किन नहोस अप्ठेरो
रहोस जोश आँटिलो
सम्बन्ध सुमधुर, भरोसा बलियो
माया गाढा अनि प्रीत अनौठो  !!!!!


म चाहान्छु,
जिन्दगि किताब बनोस
हाँसो ठट्टाले भरिएको
आँशु हुन् खुसिका
कहानी हुन् मिलनका
अपसोच र वियोगमा  होइन
माया प्रेममा लेखिएको
ह्याप्पी एन्डीङ्गमा रचिएको !!!

भोलि !!! कस्लाई के थाहा !!

आज मात्रै हो,
भोलि संगै, हुने छैन,
तिमिसंग रिसाउन !!
आऊ, संगै बस,
यस्तो क्षण, आउने छैन,
यी पल फेरी बिताउन !!!

तिमीले सोचेजस्तै, के भर यहाँ हुदैन कि
पर्खि बस्नु मात्रै, आशा पुरा हुदैन कि !!
उठ, साथ देउ
तिमि बिना, एक्लो छु म
नदेउ नयन, भिजाउन !!
आज, मात्रै हो,
भोलि संगै, हुने छैन,
तिमिसंग रिसाउन !!!

जिदगी यस्तै रैछ, जे हुनु छ भै हाल्छ,
छोड, सोच्न तिमि, रमाएरै यी पल जान्छ !!
समाऊ, हात मेरो,
एकपल मलाई, नछोड्नु है
मन को भारी बिसाउन !!
आज, मात्रै हो,
भोलि संगै, हुने छैन,
तिमिसंग रिसाउन !!!

कल्पनामा डुब्नुभन्दा वर्तमानमा बाँची हेर
त्यो मुटुका ढुकढुकी, यो मनसंग साटी हेर !!
बोल, एक दुइ शब्द,
खोज्दै छु म, ति शब्दमा
भावनालाई मिसाउन !!
आज, मात्रै हो,
भोलि संगै, हुने छैन,
तिमिसंग रिसाउन !!!

मुना, तिम्रो मदन तिमीलाई खोज्दै छ
दिन रात हर घडी तिमीलाई सोच्दै छ
बिन्ति, यति निस्टुरी नभईदेउ प्रिय,
तिर्सना मेरो मन मुटु पोल्दै छ !!

You- My Life

Tears in your eyes, that I never wished
Sadness made for you? I don really think
I just wanna see your face, wid smile everyday
Coz u r like an angel to me, far miles away !!

Waking up in early morning, wid u in my mind
Everything looks so special n wonderful the time
You're the one who makes each day beautiful
n every night I think about u, looking at the moon !!

Your eyes staring at me, thats what i always feel
sharing wid u every moment, that i had ever been
Whenever i feel that troubles, are all around here
I found myself more stronger, thinking u out there !!

Sorry if I get u wrong and hurt u any time
Sorry if i bored u ever, with nonsense of mine,
You will always be wid me, walking by my side
Lightening the dark road and making it so bright !!

मैले लेख्नै बिर्सेछु !

मन भरि कुरा खेल्छन
आँखा भरि सम्झनाहरु
अनि आउछ तनमा जाँगर
भावनालाई कोर्ने
सफा कागजमा स्मृतिहरू बटुल्ने
तर
समाउछु कलम जब
हुन्छ दिमाग सुन्य सुन्य
चल्दैनन् यी हातहरु
र सोच्छु
ला ! मैले लेख्नै बिर्सेछु !!

दोधार मा परेको छु
मेरो कलमले लेख्न छाड्यो
या मैले कलम समाउन जानिन
बर्षौ बित्यो त्यो कागज
अझै पनि भर्न सकिन
जस्तो थियो तेस्तै छ त्यो
मेरो मन मात्र धमिलिएछ
म बदलिए या मेरो सोच
खै अड्कल गर्ने सकिन
या कतै
मैले सोच्नै त भुलिन ??

समय बद्लिसक्यो
देश भेष उस्तै रहेन
आफ्ना सबै पराइ भए
पराइ कोहि आफ्नो भएन
तिता मिठा यथार्थ छन्
म छु कागज छ मेरो कलम छ
तथापी मेरो लेख बन्न सकेन
मेरो कलम चल्न सकेन
खै के हो
मेरो कलमले मलाई चिनेन
या मैले मेरो कलम चिन्न सकिन !!

बिलौना को संग गरु
न त रुने कुरा हो यो
लाग्थ्यो लेख्नै जन्माएथे
त्यो केवल एउटा भ्रम भयो
प्रश्नका ति नानाभाती
ज्वारभाटा चलिरहेछ
विश्वास कसो गरि गरूँ
दिने केहि जवाफ छैन
खोक्रिसकें आफै भित्र
बास्तबिकता स्वीकार्दैछु
हो साच्चिकै
मैले लेख्नै बिर्सेछु !
मैले लेख्नै बिर्सेछु !!

किताब

मेरो किताब भित्र
कति राम्रो चित्र
यहि किताब पढेर
बन्छौ हामी मित्र !

मेरो किताबले नै
दिन्छ मलाइ ज्ञान्
यहि किताब पढेर
बन्छु स्वाभिमान !

यिनै किताबका
शब्दहरु पढि
ठुला-ठुला मान्छे
बन्छु म पनि !

सबै भन्द ठुलो कुरा
शिक्षा नै हुन्छ
शिक्षा बिना हाम्रो जीवन
अन्धकार हुन्छ !

शिक्षा नै हो हाम्रो
जीवन को आधार
शिक्षा बिना चल्दैन
यो सन्सार !!

..................my first ever poem :)